ทรงสนพระทับในคำสอนของทุกอาจารย์

        และก็ในทำนองเดียวกัน เวลาพวกเราไปไหน ก็มักจะหิ้วเครื่องบันทึกเสียงไปด้วย พบพระอาจารย์องค์ไหนก็ตาม ต้องขอธรรมมะจากท่าน เมื่อท่านสอนเราก็บันทึกไว้ แล้วก็เอามาคัดกันดูว่า ม้วนไหนขององค์ใดควรถวาย ต่อจากนั้นก็จะนำขึ้นทูลเกล้าฯถวาย

ผมยังจำได้ว่า ครั้งหนึ่ง ผมได้แวะไปกราบท่านอาจารย์ชา มุภนฺโท วัดหนองป่าพง อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี แล้วก็ได้บันทึกคำสอนของท่านมายาวประมาณ
๔๐-๔๕ นาที เป็นเทศน์ที่ท่านให้โดยตรงมากับผม และนายหารอีกคนที่ไปด้วยกัน

เมื่อได้เทปคำสอนของพระอาจารย์ชามาแล้ว ได้นำขึ้นทูลเกล้าฯถวายพระเจ้าอยู่หัว ทรงฟังแล้วรับสั่งว่า เป็นเทปม้วนที่ดีที่สุดม้วนหนึ่ง

        บำเพ็ญพระราชกรณียกิจอย่างสมบูรณ์

        พระเจ้าอยู่หัวไม่ทรงศึกษาสมาธิอย่างเดียว แต่ได้ทรงนำสมาธิไปใช้ในพระราชกรณียกิจด้วย เราจะสั่งเกตเห็นว่า ไม่ว่าจะเป็นงานอะไรก็ตาม ท่โดยปกติแล้วอย่างพวกเราๆท่านๆไม่น่าจะทำได้ แต่พระองค์ทรงทำได้ อย่างานที่ต้องประทับเป็นเวลานานๆ ติดต่อกันถึง ๒-๓ ชั่วโมง จะทรงปฏิบัติได้อย่างไม่น่าเชื่อ คือไม่ทรงมีอาการเหนื่อยหรือง่วงเลย แม้แต่น้อย ตลอดเวลาผมอยู่ในตำแหน่ง ๑๑ ปี ๑๑ เดือน ผมยังไม่เคยเห็นเลยว่า เวลาเสด็จพระราชดำเนินที่ใดแล้วะทรงแสดงอากาเหนื่อยจนถึงขนาดทรงนั่งหลับ…ไม่มี แม้จะเป็นการทรงงานทั้งวันก็ตาม

พระสมาธิกับพระราชกรณียกิจ

        ดังเรื่องที่จำได้ แลจะเล่าให้ฟังต่อไปนี้ คงจะทราบกันอยู่แล้วว่า เวลาเสด็จพระราชดำเนินเป็นการส่วนพระองค์เพื่อเยี่ยมเยียนประชาชน พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวโปรดทรงขับรถยนต์ด้วยพระองค์เอง ผมได้เคยตามเสด็จ ทั้งในและนอกรถพระที่นั่งมาหลายต่อหลายครั้ง เป็นระยะทางใกล้และไกล ถนนเรียบบ้าง ขรุขระบ้าง ลุ่มดอนบ้าง ตามสภาพภูมิประเทศ บางครั้งเมื่อเสด็จถึงที่หมายแล้ว ทรงจอดรถพระที่นั่ง แล้วเสด็จฯลงไปประกอบพระราชกรณียกิจด้วยความตรากตรำพระวรกาย บางครั้งทรงพระราชดำเนินเป็นระยะทางไกล และเป็นเวลาหลายชั่วโมง ขากลับนึกว่าจะทรงพักผ่อนพระวรกาย และให้นายสารถี ทำหน้าที่ขับรถพระที่นั่งถวายก็เปล่า กลับทรงขับเองอีก โดยไม่ทรงแดสงถึงอาการเหนื่อยหรือง่วง

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *